Πού οφείλονται
Τα θηλώματα προκαλούνται από τον ιό HPV, ο οποίος οφείλεται, επίσης, για τις μυρμηγκιές και τα κονδυλώματα. Σε αντίθεση , όμως, με αυτές τις δύο εκδηλώσεις του ιού, τα θηλώματα δεν μεταδίδονται εύκολα, διότι οφείλονται σε τύπους του ιού HPV που είναι χαμηλού κινδύνου, τον HPV6 και τον HPV11. Το ανοσοποιητικό σύστημα κάθε ανθρώπου αντιδρά διαφορετικά, πράγμα που σημαίνει ότι δε θα πάθει θηλώματα όποιος έρθει σε επαφή με τον HPV. Γενικά, η περίοδος επώασης, ο χρόνος από την επαφή με τον ιό μέχρι την εμφάνιση των θηλωμάτων, είναι περίπου 3 μήνες, αλλά ο ιός μπορεί να μείνει αδρανής για χρόνια. Επειδή τα θηλώματα είναι πιο συνηθισμένα στα παιδιά, μερικοί ειδικοί πιστεύουν ότι οι ενήλικες αποκτούν ανοσία στον HPV. Σημαντικό είναι να αναφερθεί ότι, παρόλο που τα θηλώματα δεν μεταδίδονται από άτομο σε άτομο, μπορούν να πολλαπλασιαστούν στο σώμα του ίδιου ασθενούς σε περιπτώσεις τραυματισμού.

Πώς γίνεται η διάγνωση
Τα θηλώματα είναι στην πλειοψηφία απλώς αντιαισθητικά για τον ασθενή, αφού δεν εμφανίζουν πόνο ή κάποια άλλη ενόχληση. Οι ζεστές και υγρές περιοχές του σώματος, όπως ο λαιμός, οι μασχάλες, κάτω από το στήθος, τα βλέφαρα, η βουβωνική χώρα, είναι πιο επιρρεπείς στο να εμφανίσουν τις βλάβες, οι οποίες οφείλονται στην αυξημένη τριβή του δέρματος στα συγκεκριμένα σημεία του σώματος τα οποία λόγω των πτυχώσεων που έχουν,  ευνοούν την ανάπτυξη του ιού HPV. Αν τα θηλώματα μεγαλώσουν και πολλαπλασιαστούν, είναι πιθανό να προκαλέσουν κνησμό, αίσθηση καύσου και πόνο στην αφή, ιδίως το καλοκαίρι όπου υπάρχει έντονη εφίδρωση, ή το χειμώνα που μπορούν συχνά να μπλεχτούν σε κάποιο μάλλινο ρούχο ή κόσμημα. Αν για κάποιο λόγο, όπως η τριβή ή ερεθισμός, τραυματιστούν τα θηλώματα, υπάρχει ο φόβος μέχρι και για αιμορραγία, η οποία, αν και τρομάζει τον ασθενή, δεν παίρνει μεγάλη έκταση. Κάποιες φορές τα θηλώματα παίρνουν πολύ μεγάλο μέγεθος και σχηματίζουν τους ακροχόρδονες ή κρεμάμενη τέρμινθο.

Πόσο επικίνδυνα είναι τα Θηλώματα;
Παρόλο που οποιοδήποτε άτομο, άνδρας ή γυναίκα, μπορεί να εκδηλώσει θηλώματα λόγω του ιού HPV, δύο παράγοντες που ενοχοποιούνται περισσότερο για την εμφάνισή τους είναι η παχυσαρκία και ο διαβήτης.

Τα υπέρβαρα άτομα έχουν περισσότερες πιθανότητες να εκδηλώσουν θηλώματα λόγω της υπερβολικής εφίδρωσης που παρουσιάζουν συχνά. Η εφίδρωση ευνοεί τη δημιουργία θηλωμάτων ιδιαίτερα εκεί όπου το σώμα σχηματίζει πτυχώσεις, οι οποίες είναι χαρακτηριστικές στις περιπτώσεις των παχύσαρκων ατόμων.

Στην περίπτωση των ατόμων με σακχαρώδη διαβήτη, τα θηλώματα μπορούν να εμφανιστούν λόγω του χαμηλού ανοσοποιητικού τους. Ακριβώς γι’ αυτό το λόγο, είναι απαραίτητη έως επιβεβλημένη η επίσκεψη στο δερματολόγο σε περίπτωση που ένας διαβητικός εμφανίσει θηλώματα, διότι οι διαβητικοί κινδυνεύουν ν’ αποκτήσουν φλεγμονή στα θηλώματα πολύ πιο εύκολα καθώς είναι γενικά ευάλωτοι σε λοιμώξεις, μικρόβια και ιούς.

Αυξημένη πιθανότητα για εμφάνιση θηλωμάτων υπάρχει επίσης όταν διαταράσσεται το ορμονικό σύστημα του ατόμου, όπως σε περιπτώσεις παθήσεων του θυρεοειδούς αδένα και σε περίπτωση εγκυμοσύνης, ενώ δεν πρέπει να ξεχνάμε τον ρόλο που παίζει η κληρονομικότητα στην περίπτωση των θηλωμάτων, όπως σε πολλές άλλες δερματικές παθήσεις.

Πώς γίνεται η διάγνωση για τα Θηλώματα;
Η διάγνωση των θηλωμάτων γίνεται μόνο από ειδικό κλινικό δερματολόγο, διότι είναι πολύ εύκολη η παρερμήνευσή του για κάτι άλλο, όπως μυρμηγκιές. Επίσης, δεν πρέπει να παραμελούνται γιατί αρκετές φορές μπορούν να εμφανίσουν δυσπλασίες και να εξελιχθούν σε καρκίνο του δέρματος. Στις περιπτώσεις που το θήλωμα εμφανίζει περίεργη μορφή και πάντα κατά την κρίση του ειδικού κλινικού δερματολόγου, μετά την αφαίρεσή του αποστέλλεται για βιοψία.

Πώς προλαμβάνονται τα Θηλώματα;
Παρόλο που δεν μπορούμε να προβλέψουμε αν κάποιο άτομο είναι φορέας του ιού HPV, μπορούμε ν’ ακολουθήσουμε κάποια βήματα ώστε να αποτρέψουμε την εμφάνιση θηλωμάτων και την εξάπλωσή τους σε περίπτωση που έχουν ήδη εμφανιστεί.

• Εμβολιασμός με το τετραδύναμο εμβόλιο Gardasil. Ονομάζεται έτσι γιατί προστατεύει τον οργανισμό από τους ιούς HPV6, HPV11, HPV16, HPV18 που προκαλούν τα θηλώματα.
• Αποφυγή τριψίματος του σώματος με σφουγγάρι κατά τη διάρκεια του μπάνιου.
• Αποφεύγουμε να φοράμε στο καδένες ή κολιέ σε περίπτωση που έχουμε θηλώματα στο λαιμό γιατί μπορεί να τα ερεθίσουμε, να αιμορραγήσουν και να εξαπλωθούν.
• Απαγορεύεται η αποτρίχωση με ξυράφι στις περιοχές που έχουν θηλώματα.
• Αν παρατηρηθεί ότι τα θηλώματα οφείλονται σε παχυσαρκία, προτείνεται η απώλεια κιλών ώστε να σταματήσει η συχνότητα εμφάνισης θηλωμάτων.
• Προτείνεται η άμεση αφαίρεση των θηλωμάτων, με στόχο να αποφευχθεί ο μελλοντικός ερεθισμός τους που έχει ως συνέπεια τον πολλαπλασιασμό τους.

Πώς αφαιρούνται τα Θηλώματα;
Στο Dermatology & Cosmetics Lab, χρησιμοποιούμε τις πιο σύγχρονες και αποτελεσματικές μεθόδους για την αφαίρεση των θηλωμάτων.

• Laser CO2: Η αφαίρεση θηλωμάτων με laser είναι η πιο σύγχρονη και αποτελεσματική θεραπεία θηλωμάτων που οδηγεί σε πλήρη εξάλειψη των υπαρχουσών βλαβών. Η θεραπεία είναι εξαιρετικά ακριβής και στοχευμένη. Η δέσμη του laser κατευθύνεται με ακρίβεια χιλιοστού στην βλάβη και την καταστρέφει χωρίς να αφήνει ουλές στο δέρμα. Επίσης το γύρω υγιές δέρμα παραμένει ανέπαφο. Η χρήση του CO2 laser είναι ανώδυνη, αναίμακτη και αμέσως μετά την αφαίρεση θηλωμάτων με laser, ο ασθενής επιστρέφει αμέσως στις δραστηριότητές του.
• Κρυοθεραπεία: Το θήλωμα ψύχεται με υγρό άζωτο σε χαμηλή θερμοκρασία και καταστρέφεται. Αφού ξεπαγώσει η περιοχή, ο νεκρός ιστός αποκολλάται. Υπάρχει όμως πιθανότητα να μείνει σημάδι και το αποτέλεσμα να μην είναι άρτιο και γι’ αυτό η κρυοθεραπεία προτείνεται σε περιπτώσεις πολύ μικρών θηλωμάτων.
• Ηλεκτροκαυτηριασμός: Είναι μια μέθοδος που καταστρέφει το θήλωμα με χρήση ηλεκτρισμού. Για την καταστροφή του ιστού χρησιμοποιείται μια μικρή μήλη, η οποία διαπερνάται από ηλεκτρικό ρεύμα. Η καύση των θηλωμάτων είναι συχνά αποτελεσματική μέθοδος σε περιπτώσεις πολύ μικρών θηλωμάτων, διότι έχει την τάση ν’ αφήνει σημάδια.
• Χειρουργική αφαίρεση: Τα μεγάλα σε μέγεθος θηλώματα, αυτά που έχουν εξελιχθεί σε ακροχορδώνες ή κρεμάμενη τέρμινθο αντιμετωπίζονται χειρουργικά, για να υπάρχει πλήρης εξάλειψη της βλάβης. Απαιτείται τοπική αναισθησία, οι τομές είναι πολύ μικρές και πραγματοποιείται στο ιατρείο. Είναι μια απλή και ανώδυνη διαδικασία.