Θεσσαλονίκη: +(30) 2310252733   |  Βέροια: +(30) 2331022590

Παθήσεις Δέρματος

Παθήσεις Δέρματος

Ο Δρ. Φραγκάκης απαντά σε όλα όσα θέλετε να μάθετε για τις Παθήσεις Δέρματος.

Έκζεμα – Δερματίτιδα
Το έκζεμα είναι ένα κοινό δερματικό πρόβλημα που προκαλεί ερυθρότητα, κνησμό, και σε κάποιες περιπτώσεις φλυκταίνες και υγρά. Υπάρχουν διάφοροι τύποι έκζεματος, συμπεριλαμβανομένης της ατοπικής δερματίτιδας, της επαφικης δερματίτιδας και άλλων. Ας δούμε μερικές βασικές πληροφορίες:

Ατοπική δερματίτιδα: Είναι η πιο κοινή μορφή έκζεματος και συχνά εμφανίζεται σε παιδιά, αν και μπορεί να εμφανιστεί σε οποιαδήποτε ηλικία. Συχνά σχετίζεται με άλλες αλλεργικές καταστάσεις, όπως άσθμα και αλλεργικη ρινίτιδα.
Η δερματίτιδα εξ επαφής: Προκαλείται από επαφή με κάποιο ερεθιστικό ή αλλεργιογόνο, όπως το δηλητήριο ορισμένων φυτών, καλλυντικά ή χημικά.

Συμπτώματα:
1. Κνησμός
2. Ερυθρότητα ή φλεγμονή του δέρματος
3. Σχηματισμός φυσαλίδων
4. Ξηρότητα και πιθανόν ελαφρυ ξεφλουδισμα του δέρματος

Πιθανές Αιτίες:
i. Γενετικοί παράγοντες (ιδίως για την ατοπικη δερματίτιδα)
ii. Επαφή με ερεθιστικές ουσίες ή αλλεργιογόνα
iii. Στρες (μπορεί να επιδεινώσει την κατάσταση, αλλά δεν είναι κύρια αιτία)

Διαχείριση και Θεραπεία:
i. Αποφυγή ερεθιστικών ουσιών και αλλεργιογόνων
ii. Χρήση ενυδατικών κρεμών και λοσιόν
iii. Χρήση τοπικών κορτικοστεροειδών για τον έλεγχο της φλεγμονής
iv. Αντιισταμινικά για τον έλεγχο του κνησμού

Είναι πάντα σημαντικό να συμβουλευτείτε έναν ειδικό υγείας για ακριβή διάγνωση και συμβουλές σχετικά με τη διαχείριση του έκζεματος, καθώς οι πληροφορίες που παρέχονται εδώ είναι γενικές και μπορεί να μην είναι κατάλληλες για όλους τους ανθρώπους.

 

Ακμή

Η ακμή είναι μία δερματική πάθηση που χαρακτηρίζεται από την εμφάνιση φλυκταινών, μαύρων ανοιχτών φαγεσωρων ή λευκών κλειστών φαγεσώρων και άλλων τύπων εξανθημάτων στο δέρμα. Εμφανίζεται συνήθως στο πρόσωπο, το λαιμό, το στήθος, την πλάτη και τους ώμους. Υπάρχουν διάφοροι τύποι ακμής, ανάλογα με το είδος των εξανθημάτων που εμφανίζονται και την ένταση της κατάστασης.

Τα πιο συχνα ειδη ακμης ειναι:

Φαγεσωρική ακμή (Λευκά και Μαύρα Στίγματα)
Κλειστοί φαγεσωρες (λευκά στίγματα): μικρά, λευκά σπυράκια που δεν είναι φλεγμονωδή και είναι κάτω απο το δέρμα
Ανοιχτοί φαγεσωρες (μαύρα στίγματα): πόροι που είναι φραγμένοι και έχουν μαύρη κορυφή λόγω της οξείδωσης.

 

Βλατιδοφλυκταινώδης ακμή
Εκτός από τις βαθιές και επώδυνες βλατιδες και κυστες, η βλατιδοφλυκταινωδής ακμή μπορεί να προκαλέσει ερυθρότητα, πρήξιμο, και σε ορισμένες περιπτώσεις, μόνιμες ουλές.

 

Κυστικη ακμη
Οι βλάβες της κυστικής ακμής είναι βαθιά υπό το δέρμα και μπορεί να φαίνονται ως σκληρές κύστες. Τεινουν να αφηνουν ουλες και είναι πιο συχνή στο πρόσωπο, το στήθος, την πλάτη, και τους ώμους.

Η ακμή μπορεί να είναι ελαφριά, μέτρια ή σοβαρή, ανάλογα με το είδος και την έκταση των εξανθημάτων. Είναι πάντα καλό να αναζητήσετε τη συμβουλή ενός δερματολόγου για τη διάγνωση και την κατάλληλη διαχείριση της ακμής.

Η αντιμετώπιση της ακμής μπορεί να είναι διάφορη ανάλογα με τη σοβαρότητα και τον τύπο της και γίνεται με τοπικές η συστηματικές θεραπείες. Παρακάτω είναι μερικές γενικές κατευθύνσεις και επιλογές για την αντιμετώπιση της ακμής:

Ελαφριά έως Μέτρια Ακμή
I. Τοπικά προϊόντα
II. Αντιβακτηριδιακά (π.χ., κλινδαμυκίνη, ερυθρομυκίνη)
III. Ρετινοειδή (π.χ., τρετινοΐνη, αδαπαλίνη)
IV. Περοξείδιο του βενζοΐλου
V. Οξέα (π.χ., αζελαϊκό οξύ)
VI. Καθαρισμός του δέρματος: Χρησιμοποιήστε ένα μη λιπαρό καθαριστικό προϊόν και αποφύγετε τα προϊόντα που μπορούν να προκαλέσουν ερεθισμό.

Μέτρια έως Σοβαρή Ακμή
Α) Συστηματική Θεραπεία:
i. Αντιβιοτικά (π.χ., δοξυκυκλίνη, τετρακυκλίνη)
ii. Αντισυλληπτικα
iii. Ισοτρετινοΐνη (για πολύ σοβαρές περιπτώσεις και μετά από συμβουλευτική με γιατρό)

Β) Θεραπείες Δέρματος:
i. Λέιζερ και φωτοθεραπεία
ii. Χημικά peelings

Η καταπολέμηση Σημαδιών και Ουλών γίνεται με θεραπείες λέιζερ και υαλουρονικου οξέος για τη βελτίωση της υφής του δέρματος και τη μείωση των ουλών

Γενικές Οδηγίες

 Τοπικά προϊόντα που περιέχουν ρετινοειδή ή άλλα συστατικά για τη βελτίωση της υφής και του τόνου του δέρματος
 Πρόληψη
 Επιλέξτε μη λιπαρά καλλυντικά και προϊόντα περιποίησης δέρματος
 Καθαρίστε το δέρμα σας απαλά και αποφύγετε το υπερβολικό τρίψιμο
 Αποφύγετε το τσίμπημα και την πιεση των σπυριών για να μειώσετε τον κίνδυνο ουλών
 Σημαντικό: Η συνεργασία με επαγγελματία υγείας ή δερματολόγο είναι κρίσιμη για τη δημιουργία ενός αποτελεσματικού πλάνου αντιμετώπισης ακμής που είναι προσαρμοσμένο στις ανάγκες του δέρματός σας.

 

Ψωρίαση

Η ψωριαση είναι μια χρόνια, μη κολλητική, δερματική κατάσταση, η οποία προκαλείται από μια υπερβολικά ενεργή αντίδραση του ανοσοποιητικόυ. Ουσιαστικά, το ανοσοποιητικό σύστημα επιτίθεται στα κύτταρα του δέρματος, προκαλώντας νέα κύτταρα δέρματος να παραχθούν με πολύ γρήγορο ρυθμό. Αυτό προκαλεί την ανάπτυξη παχιών πλακών δέρματος, που καλύπτονται με αργυροχροες φολίδες.

Τύποι Ψωρίασης
Α) Ψωρίαση κατα πλάκας : Ο πιο συνηθισμένος τύπος, χαρακτηρίζεται από κόκκινες πλάκες και λευκές κλίμακες.
Β) Ψωριασικη Αρθριτιδα: Εκτός από τις δερματικές εκδηλώσεις, προκαλεί πόνο, φλεγμονή και ζημιά στις αρθρώσεις.
Γ) Σταγονοειδής Ψωρίαση : Σχηματίζει μικρές, κόκκινες, σταγονοειδείς πλάκες.
Δ) Ερυθροδερμική Ψωρίαση: Εκτεταμένη ερυθρότητα και φλεγμονή του δέρματος. Ο σοβαρότερος τύπος ψωρίασης.
Ε) Ανάστοφη Ψωρίαση : Εμφανίζεται στις πτυχές του δέρματος, όπως την μέση, τις μασχάλες και το στήθος.
Η) Φλυκταινώδης Ψωρίαση: Συρρέουσες φλύκταινες γεμάτες με μη-μολυσματικό πύον.

Αίτια και Παράγοντες Κινδύνου
Ο ακριβής λόγος που προκαλεί το ψωρίαση παραμένει αδιευκρίνιστος, αλλά η γενετική προδιάθεση και τα εξωτερικά κίνητρα θεωρούνται σημαντικοί παράγοντες.

Συμπτώματα
Κόκκινες, φλεγμονώδεις πλάκες δέρματος πιθανώς πυώδεις
Ξηρότητα και ρωγμές στο δέρμα
Κνησμός, καύση ή πόνος
Σχηματισμός ουλών

Αντιμετώπιση
Η θεραπεία της ψωρίασης συνήθως περιλαμβάνει την εφαρμογή τοπικών κορτικοστεροειδών, τοπικών προϊόντων που περιέχουν βιταμίνη D, φωτοθεραπεία (θεραπεία με UVB φως) και, σε κάποιες περιπτώσεις, συστηματικά φαρμακευτικά σκευάσματα ή βιολογικές θεραπείες.
Η διαχείριση της ψωρίασης απαιτεί συχνά μια προσεκτική προσέγγιση και πειραματισμό για να βρείτε την πιο αποτελεσματική και διαρκή λύση για τον καθένα. Η συνεργασία με έναν δερματολόγο είναι ζωτικής σημασίας για την επιτυχή διαχείριση της κατάστασης.

 

Σμηγματορροική δερματίτιδα
Η σμηγματορροϊκή δερματίτιδα είναι μια χρόνια δερματική πάθηση που επηρεάζει περιοχές του δέρματος όπου υπάρχει υψηλή συγκέντρωση σμηγματογόνων αδένων. Τα κυριότερα χαρακτηριστικά της σμηγματορροϊκής δερματίτιδας είναι η ερυθρότητα, ο κνησμός και η απολέπιση (πιτυρίδα) στην επιδερμίδα.

Κλινική Εικόνα:

Ερυθρότητα: Το δέρμα γίνεται ερεθισμένο και κόκκινο.
Λιπαρες φολιδες: Παρατηρείται παραγωγή λεπτών, λιπαρών φολιδων, γνωστών και ως πιτυρίδα.
Κνησμός: Οι περιοχές που επηρεάζονται μπορεί να είναι κνησμώδεις.

Εντόπιση : Τα πιο συνηθισμένα επηρεασμένα σημεία είναι το τριχωτό της κεφαλής, τα φρύδια, η πίσω πλευρά των αυτιών, η πλευρά της μύτης και το στήθος. Μπορεί όμως να επηρεάσει και άλλες περιοχές του δέρματος. Η σμηγματορροϊκή δερματίτιδα μπορεί να έχει περιόδους εξάρσεων και ύφεσης.

Θεραπεία: Η θεραπεία της σμηγματορροϊκής δερματίτιδας μπορεί να περιλαμβάνει τη χρήση κερατολυτικών σαμπουάν, αντιμυκητιασικών προϊόντων, τοπικών κορτικοστεροειδών και άλλων προϊόντων για τον έλεγχο των συμπτωμάτων.

 

Ποικιλόχρους πιτυρίαση
Η ποικιλόχρους πυτιρίαση είναι μια σχετικά συνηθισμένη δερματική πάθηση που προκαλείται από μύκητες του γένους Malassezia furfur. Αυτοί οι μύκητες υπάρχουν φυσιολογικά στην επιδερμίδα των περισσότερων ανθρώπων, αλλά σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να υπεραναπτύσσονται, προκαλώντας τα χαρακτηριστικά σημάδια της πάθησης.

Κλινική Εικόνα:

Διαφορετικά Χρωματισμένες Κηλίδες: Παρατηρούνται κηλίδες που μπορεί να είναι πιο ανοιχτόχρωμες ή πιο σκούρες από τον υπόλοιπο τόνο του δέρματος.
Διάσπαρτες Κηλίδες: Αυτές οι κηλίδες μπορεί να συγκεντρώνονται και να σχηματίζουν μεγαλύτερες περιοχές.
Κνησμός: Ενώ πολλές φορές είναι ασυμπτωματικός, ο ποικιλόχρως πυτιρίασης μπορεί να προκαλέσει ελαφρύ κνησμό.

Εντόπιση : Οι κηλίδες συχνά εμφανίζονται στο στήθος, την πλάτη, τους ώμους και τον λαιμό.

Θεραπεία: Η ποικιλόχρους πυτιρίαση συχνά αντιμετωπίζεται με αντιμυκητιασικά προϊόντα, τα οποία μπορεί να είναι σε μορφή λοσιόν, σαμπουάν ή κρέμας. Σε ορισμένες περιπτώσεις, μπορεί να χρειαστεί συνταγογραφούμενη θεραπεία από τον δερματολόγο.
Αν πιστεύετε ότι έχετε ποικιλόχρως πυτιρίαση, πρέπει να απευθυνθείτε σε έναν δερματολόγο για την κατάλληλη διάγνωση και θεραπεία.

 

Δερματοσκόπηση δερματικών βλαβών
Η δερματοσκόπηση είναι μια τεχνική που χρησιμοποιείται από δερματολόγους για την εξέταση δερματικών βλαβών, ιδιαίτερα των σπίλων. Το κύριο εργαλείο που χρησιμοποιείται για αυτήν τη διαδικασία είναι το δερματοσκόπιο, ένας ειδικός φακός που επιτρέπει στον γιατρό να δει την επιφάνεια του δέρματος σε μεγάλη λεπτομέρεια.

Η δερματοσκόπηση επιτρέπει στον γιατρό να:
i. Αξιολογήσει την επιφανειακή και την εσωτερική δομή της βλάβης.
ii. Διακρίνει μεταξύ καλοήθους και πιθανώς κακοήθους δερματικών βλαβών.
iii. Παρακολουθεί αλλαγές στη βλάβη με την πάροδο του χρόνου.
iv. Διάγνωση και άλλων φλεγμονώδων δερματικών παθήσεων

Η διαδικασία περιλαμβάνει τα εξής βήματα:

Εξέταση με το Δερματοσκόπιο: Ο γιατρός πλησιάζει το δερματοσκόπιο στη βλάβη και την εξετάζει σε μεγάλη λεπτομέρεια.

Χαρτογράφηση-Φωτογράφηση: Σε ορισμένες περιπτώσεις, ο γιατρός μπορεί να φωτογραφίσει την βλάβη για μελλοντική αναφορά και παρακολούθηση.
Με τη βοήθεια της δερματοσκόπησης, ο γιατρός μπορεί να αξιολογήσει τη δομή, το χρώμα, τα όρια και άλλα χαρακτηριστικά της βλάβης που είναι κρίσιμα για τη διάγνωση και τη θεραπεία.
Είναι ένας πολύτιμος τρόπος πρόληψης, ειδικά για την εντοπίσεις των πρώιμων σταδίων του μελανώματος, ενός είδους καρκίνου του δέρματος που μπορεί να είναι θανατηφόρος αν δεν αντιμετωπιστεί έγκαιρα.

 

Χαρτογράφηση σπίλων
Η χαρτογράφηση σπίλων είναι μια διαδικασία που χρησιμοποιείται για την παρακολούθηση των σπίλων στο δέρμα ενός ατόμου. Σκοπός της είναι να εντοπίσει οποιεσδήποτε αλλαγές στο μέγεθος, το χρώμα ή το σχήμα των σπίλων που μπορεί να είναι σημείο προειδοποίησης για κακοήθεια, όπως το μελάνωμα.
Η διαδικασία περιλαμβάνει τα εξής βήματα:

Φωτογράφιση: Ο δερματολόγος λαμβάνει λεπτομερείς φωτογραφίες όλων των σπίλων του ατόμου, για να δημιουργήσει μια βάση δεδομένων για την μελλοντική αναφορά.

Ανάλυση με Δερματοσκόπιο: Ο δερματολόγος εξετάζει τους σπίλους χρησιμοποιώντας ένα δερματοσκόπιο, ένα ειδικό μικροσκόπιο που επιτρέπει στον γιατρό να δει την επιφάνεια του δέρματος σε μεγέθυνση.

Καταγραφή και Συγκρίσεις: Οι φωτογραφίες και τα στοιχεία των σπίλων αποθηκεύονται σε ένα ηλεκτρονικό σύστημα. Σε μελλοντικές επισκέψεις, οι φωτογραφίες συγκρίνονται με τις νέες για να διαπιστωθεί αν έχουν σημειωθεί αλλαγές στους σπίλους.

Παρακολούθηση: Εάν εντοπιστεί ένας σπίλος που φαίνεται ύποπτος ή έχει υποστεί αλλαγές, ο δερματολόγος μπορεί να συνιστήσει περαιτέρω εξετάσεις, βιοψία ή ολική αφαίρεση της βλάβης.

Τα οφέλη της χαρτογράφησης σπίλων περιλαμβάνουν τη δυνατότητα εντοπισμού και αντιμετώπισης των πρώιμων σταδίων του μελανώματος, του πιο επιθετικού και θανατηφόρου τύπου καρκίνου του δέρματος. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό για τα άτομα με υψηλό κίνδυνο για την ανάπτυξη μελανώματος να υποβάλλονται σε τακτική χαρτογράφηση σπίλων.

 

Τα ξανθελάσματα είναι μικρές, κίτρινες πλάκες ή λεκέδες που σχηματίζονται κυρίως στο δέρμα γύρω από τα μάτια και στο άνω και κάτω βλέφαρο. Αν και μπορούν να είναι ενοχλητικά από αισθητικής άποψης, συνήθως είναι ανώδυνα και δεν προκαλούν κανένα πρόβλημα στην υγεία.
Εδώ είναι μερικά σημαντικά στοιχεία σχετικά με τα ξανθέλασματα:

Προέλευση: Τα ξανθέλασματα αποτελούνται κυρίως από λιπίδια (συμπεριλαμβανομένων των χοληστερόλης) που έχουν συσσωρευτεί στο δέρμα.

Αίτια: Μπορεί να εμφανιστούν λόγω γενετικής προδιάθεσης, αλλά επίσης μπορεί να είναι συνδεδεμένα με υψηλά επίπεδα χοληστερόλης ή τριγλυκεριδίων στο αίμα. Ωστόσο, δεν είναι πάντα δείγμα υψηλής χοληστερολαίμιας, καθώς πολλοί άνθρωποι με ξανθέλασματα έχουν φυσιολογικά επίπεδα χοληστερόλης.

Αφαίρεση: Αν και τα ξανθέλασματα δεν είναι βλαβερά, πολλοί άνθρωποι επιλέγουν να τα αφαιρέσουν για αισθητικούς λόγους. Υπάρχουν διάφορες τεχνικές για την αφαίρεσή τους, όπως λέιζερ, η χειρουργική αφαίρεση.

Συμβουλές: Εάν σας ανησυχούν τα ξανθέλασματα ή αν πιστεύετε ότι μπορεί να υπάρχει σύνδεση με τα επίπεδα χοληστερόλης σας, είναι σημαντικό να συμβουλευτείτε γιατρό.

Σε κάθε περίπτωση, αν παρατηρήσετε αλλαγές στο δέρμα σας ή έχετε αμφιβολίες σχετικά με την υγεία σας, πάντα είναι καλή ιδέα να συμβουλευτείτε ειδικό.

 

Καρκίνοι δέρματος

Ο βασικοκυτταρικός καρκίνος (BCC) και ο ακανθοκυτταρικός καρκίνος (SCC) είναι δύο από τους πιο συνηθισμένους τύπους δερματικού καρκίνου. Και οι δύο σχετίζονται στην πλειοψηφία των περιπτώσεων με την έκθεση στον ήλιο και την UV ακτινοβολία.
Συχνά εμφανίζεται με την μορφή μικρών επηρμένων μελαγχρωματικών βλατίδων ή πλακών με υπερκεράτωση και συχνά απολέπιση και εφελκίδες. Κεντρικά εμφανίζει ατροφία ή και έλκη ενώ ο όχθος μπορεί να είναι μικροοζώδης με ευρυαγγείες (μαργαριταροειδής εικόνα).

Βασικοκυτταρικό καρκίνωμα (BCC):

Είναι ο πιο συνηθισμένος τύπος δερματικού καρκίνου. Μπορεί να προκαλέσει τοπική καταστροφή αν δεν αντιμετωπιστεί. Ο κίνδυνος μετάστασης είναι χαμηλός.

Ακανθοκυτταρικό καρκίνωμα (SCC):

Είναι ο δεύτερος πιο συνηθισμένος τύπος δερματικού καρκίνου.
Υπάρχει ένας αυξημένος κίνδυνος για μετάσταση σε σύγκριση με το BCC, ιδίως αν δεν αντιμετωπιστεί εγκαίρως.
Σε κάθε περίπτωση, η πρώιμη ανίχνευση και θεραπεία είναι κρίσιμης σημασίας. Αν παρατηρήσετε τυχόν αλλαγές στο δέρμα σας, συμπεριλαμβανομένων των νέων αναπτύξεων ή των αλλαγών σε υπάρχοντες λεκέδες, είναι σημαντικό να συμβουλευτείτε έναν δερματολόγο για εξέταση.
Η προστασία από τον ήλιο, χρησιμοποιώντας αντηλιακή κρέμα, φορώντας καλυπτικά ρούχα και αποφεύγοντας τον ήλιο κατά τις πιο έντονες ώρες της ημέρας, μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο εμφάνισης δερματικού καρκίνου.

 

Η μυκητίαση αποτελεί μια κοινή μορφή λοίμωξης που προκαλείται από μύκητες, οργανισμούς που ζουν στο περιβάλλον και μπορούν να βρεθούν στον αέρα, στο έδαφος, στο νερό, και σε φυτά. Οι μυκητιάσεις μπορούν να επηρεάσουν διάφορα μέρη του ανθρώπινου σώματος και να προκαλέσουν διάφορα συμπτώματα, ανάλογα με τον τύπο της μυκητίασης και την περιοχή του σώματος που επηρεάζεται. Οι μυκητιάσεις μπορούν να χωριστούν σε διάφορες κατηγορίες, όπως τοπικές (π.χ., μυκητίαση των νυχιών, δέρματος, ή στόματος) και συστηματικές (π.χ., μυκητίαση των πνευμόνων ή του εγκεφάλου).
Κάποια βασικά στοιχεία περί μυκητίασης περιλαμβάνουν:

Τύποι Μυκητίασης: Υπάρχουν πολλοί διαφορετικοί τύποι μυκητιάσεων, οι οποίοι προκαλούνται από διάφορα είδη μυκήτων. Οι πιο κοινοί είναι οι δερματομυκητιάσεις (όπως ο τίνεα), η ονυχομυκητίαση (μυκητίαση των νυχιών), η οροφαρυγγική καντιντίαση (μια λοίμωξη που προκαλείται από τον μύκητα Candida) και πιο σοβαρές μορφές, όπως η ασπεργίλλωση και η κρυπτοκοκκική μηνιγγίτιδα.

Συμπτώματα: Τα συμπτώματα της μυκητίασης εξαρτώνται από το μέρος του σώματος που επηρεάζεται. Μπορεί να περιλαμβάνουν κνησμό, ερυθρότητα, πρήξιμο, απολέπιση του δέρματος, αλλαγές στο χρώμα ή στην υφή των νυχιών, πόνο, και άλλα.

Παράγοντες Κινδύνου: Ορισμένοι άνθρωποι είναι πιο ευάλωτοι στις μυκητιάσεις λόγω παραγόντων όπως ανοσοκαταστολή, διαβήτης, παχυσαρκία, υγρό περιβάλλον (π.χ., εργασία σε υγρές συνθήκες), και η χρήση κοινόχρηστων δωματίων μπάνιου ή ντους.

Θεραπεία: Η θεραπεία της μυκητίασης εξαρτάται από τον τύπο της λοίμωξης και τη σοβαρότητά της. Συνήθως περιλαμβάνει αντιμυκητιασικά φάρμακα που μπορεί να είναι τοπικά (όπως κρέμες ή σπρέι) ή συστηματικά (δισκία ή ενέσεις).

Πρόληψη: Μέτρα πρόληψης περιλαμβάνουν την τήρηση καλής υγιεινής, την αποφυγή της υγρασίας στα πόδια και τα χέρια, την αποφυγή κοινής χρήσης προσωπικών αντικειμένων (όπως πετσέτες και ρούχα), και την προσοχή σε κοινόχρηστους χώρους όπως δωμάτια αλλαγής και ντους.

Εάν υποπτεύεστε μυκητίαση, συνιστάται να συμβουλευτείτε έναν ιατρό για τη σωστή διάγνωση και θεραπεία.

 

Ο επιχείλιος έρπης, που προκαλείται από τον ιό έρπητα απλού τύπου 1 (HSV-1), είναι μια κοινή ιογενής λοίμωξη. Ο HSV-1 είναι διαφορετικός από τον ιό έρπητα απλού τύπου 2 (HSV-2), ο οποίος συνήθως προκαλεί γεννητικό έρπη.
Βασικές πληροφορίες για τον επιχείλιο έρπη περιλαμβάνουν:

Συμπτώματα: Ο επιχείλιος έρπης συνήθως εκδηλώνεται με την εμφάνιση μικρών, πονεμένων φυσαλίδων ή ελκών στα χείλη, γύρω από το στόμα ή στο πρόσωπο. Τα πρώτα σημάδια μπορεί να περιλαμβάνουν κνησμό, τσούξιμο, ή αίσθηση καύσου πριν από την εμφάνιση των φυσαλίδων. Σε κάποιες περιπτώσεις, τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν επίσης πυρετό, πονοκεφάλους, και πρησμένους λεμφαδένες.

Μετάδοση: Ο ιός μεταδίδεται μέσω άμεσης επαφής με τα έλκη, τα σάλια, ή εκκρίματα από το στόμα. Ο ιός μπορεί να μεταδοθεί ακόμη και όταν τα συμπτώματα δεν είναι εμφανή. Μετά την αρχική λοίμωξη, ο ιός παραμένει στο σώμα σε λανθάνουσα μορφή και μπορεί να ενεργοποιηθεί και να προκαλέσει επανεμφάνιση.

Παράγοντες Ενεργοποίησης: Ορισμένοι παράγοντες μπορούν να πυροδοτήσουν την επανεμφάνιση του επιχείλιου έρπη, όπως ο στρες, η έκθεση στον ήλιο, η ασθένεια, η κούραση, οι τραυματισμοί στα χείλη ή στο στόμα, και ορισμένες περίοδοι της γυναικείας εμμήνου ρύσης.

Θεραπεία: Δεν υπάρχει θεραπεία για τον επιχείλιο έρπη, αλλά υπάρχουν φάρμακα (όπως αντιικά) που μπορούν να μειώσουν τη σοβαρότητα και τη διάρκεια των επεισοδίων. Τα τοπικά αντιικά κρέμες ή τα δισκία μπορούν να βοηθήσουν στην επούλωση των ελκών και στη μείωση του πόνου.

Πρόληψη: Η αποφυγή άμεσης επαφής με τα έλκη, η χρήση αντηλιακού στα χείλη, και η διατήρηση καλής ανοσολογικής υγείας μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη της εμφάνισης ή της επανεμφάνισης του επιχείλιου έρπη.

Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι αν και ο επιχείλιος έρπης δεν είναι σοβαρή κατάσταση για την πλειονότητα των ανθρώπων, μπορεί να είναι πιο σοβαρός για άτομα με μειωμένη ανοσολογική λειτουργία. Σε περίπτωση συχνών ή σοβαρών επεισοδίων, συνιστάται η συμβουλή ενός ιατρού.

 

Ο έρπης ζωστήρ, γνωστός και ως ζωστήρας, είναι μια ιογενής λοίμωξη που προκαλείται από τον ιό της ανεμοβλογιάς (Varicella Zoster Virus – VZV). Είναι ο ίδιος ιός που προκαλεί την ανεμοβλογιά . Μετά από μια λοίμωξη ανεμοβλογιάς, συνήθως στην παιδική ηλικία, ο ιός παραμένει σε λανθάνουσα κατάσταση στα νευρικά γάγγλια. Σε κάποια φάση της ζωής, ο ιός μπορεί να ενεργοποιηθεί ξανά και να προκαλέσει τον έρπη ζωστήρ.
Οι βασικές πληροφορίες για τον έρπη ζωστήρ περιλαμβάνουν:

Συμπτώματα: Η λοίμωξη αρχίζει συνήθως με πόνο, κνησμό, ή αίσθηση τσούξιμο σε έναν τομέα του δέρματος. Μετά από λίγες μέρες, εμφανίζεται ένα εξάνθημα με φυσαλίδες που γεμίζουν με υγρό. Το εξάνθημα ακολουθεί συνήθως την πορεία ενός νεύρου και εμφανίζεται συχνά στη μία πλευρά του σώματος ή του προσώπου. Άλλα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν πυρετό, πονοκέφαλο, και κόπωση.

Μετάδοση: Ο έρπης ζωστήρ δεν μεταδίδεται εύκολα. Ωστόσο, ένα άτομο με έρπητα ζωστήρ μπορεί να μεταδώσει τον VZV σε κάποιον που δεν έχει αντισώματα εναντίον του ιού (δηλαδή δεν έχει νοσήσει ποτέ από ανεμοβλογιά ή δεν έχει εμβολιαστεί). Αυτό μπορεί να οδηγήσει στην ανάπτυξη ανεμοβλογιάς και όχι έρπητα ζωστήρ στο μολυσμένο άτομο.

Παράγοντες Κινδύνου: Τα άτομα με μειωμένη ανοσολογική λειτουργία, ηλικιωμένοι, ή όσοι έχουν υποστεί σοβαρό στρες είναι πιο επιρρεπείς στην ενεργοποίηση του ιού.

Θεραπεία: Η θεραπεία συνήθως περιλαμβάνει αντιικά φάρμακα για να μειώσουν τη σοβαρότητα και τη διάρκεια της λοίμωξης. Παυσίπονα μπορούν να βοηθήσουν στην ανακούφιση του πόνου.

Πρόληψη: Το εμβόλιο κατά της ανεμοβλογιάς προσφέρει προστασία ενάντια στον έρπητα ζωστήρ. Υπάρχει επίσης εμβόλιο ειδικά για τον έρπητα ζωστήρ που συνιστάται για ηλικιωμένους άνω των 65 ετών και άτομα με αυξημένο κίνδυνο.

Ο έρπης ζωστήρ μπορεί να προκαλέσει μακροχρόνιο πόνο ακόμα και μετά την επούλωση των ελκών, μια κατάσταση γνωστή ως νευραλγία μετά από ζωστήρα. Είναι σημαντικό να αναζητήσει κανείς ιατρική βοήθεια εάν υποπτεύεται την παρουσία του έρπητα ζωστήρ για να ξεκινήσει άμεσα η κατάλληλη θεραπεία.

 

Η υπεριδρωσία, γνωστή και ως υπερβολική εφίδρωση, είναι μια κατάσταση όπου ένα άτομο εφίδρωσει περισσότερο από το απαιτούμενο για τη ρύθμιση της θερμοκρασίας του σώματος. Η υπεριδρωσία μπορεί να είναι γενικευμένη ή τοπική και μπορεί να επηρεάσει διάφορα μέρη του σώματος, συχνότερα τις μασχάλες, τα πόδια, τις παλάμες, το πρόσωπο και το κεφάλι.

Τύποι Υπεριδρωσίας:

Πρωτοπαθής Υπεριδρωσία: Εμφανίζεται χωρίς συγκεκριμένη ιατρική αιτία και συνήθως επηρεάζει συγκεκριμένες περιοχές του σώματος. Αυτός ο τύπος υπεριδρωσίας ξεκινά συχνά στην εφηβεία ή νεαρή ενήλικη ηλικία.
Δευτεροπαθής Υπεριδρωσία: Προκαλείται από μια υποκείμενη ιατρική κατάσταση ή ως παρενέργεια φαρμάκων. Συνήθως είναι γενικευμένη και μπορεί να εμφανιστεί ανά πάσα στιγμή στη ζωή ενός ατόμου.

Αίτια και Παράγοντες Κινδύνου:

Η ακριβής αιτία της πρωτοπαθούς υπεριδρωσίας δεν είναι γνωστή, αλλά φαίνεται να υπάρχει γενετικό στοιχείο.
Η δευτεροπαθής υπεριδρωσία μπορεί να προκληθεί από συνθήκες όπως διαβήτης, υποθυρεοειδισμός, υπερθυρεοειδισμός, παχυσαρκία, εμμηνόπαυση, νεοπλασματικές παθήσεις, καρδιακές παθήσεις, ή ψυχιατρικές διαταραχές.

Συμπτώματα:

Εκτός από την υπερβολική εφίδρωση, μπορεί να παρατηρηθεί ερυθρότητα και ερεθισμός του δέρματος στις επηρεαζόμενες περιοχές. Σε σοβαρές περιπτώσεις, η υπεριδρωσία μπορεί να εμποδίσει τις καθημερινές δραστηριότητες και να επηρεάσει την κοινωνική και εργασιακή ζωή.

Διάγνωση και Θεραπεία:

Η διάγνωση περιλαμβάνει συνήθως ιατρική αξιολόγηση και μπορεί να περιλαμβάνει δοκιμασίες όπως η ιοντοφόρηση ή δοκιμασίες αίματος για την ανίχνευση υποκείμενων αιτιών.
Η θεραπεία ποικίλλει ανάλογα με τον τύπο και τη σοβαρότητα της υπεριδρωσίας και μπορεί να περιλαμβάνει αντιιδρωτικά προιόντα, ιοντοφόρηση, βοτουλινική τοξίνη (Botox), φάρμακα που ελέγχουν την εφίδρωση, ή ακόμη και χειρουργικές επεμβάσεις σε πιο σοβαρές περιπτώσεις.

Πρόληψη και Διαχείριση:

Μέτρα όπως ρούχα με αναπνέουσες υφές, η χρήση αντιιδρωτικών προιόντων, η αποφυγή καταστάσεων που προκαλούν στρες ή ζέστη, και η τακτική προσωπική υγιεινή μπορούν να βοηθήσουν στην καθημερινή διαχείριση της κατάστασης.

 

Το μέλασμαχλόασμα είναι μια κατάσταση του δέρματος όπου εμφανίζονται σκουρόχρωμες κηλίδες, συνήθως περιοχές προσώπου. Οι κηλίδες αυτές είναι αποτέλεσμα υπερπαραγωγής μελανίνης, της χρωστικής ουσίας που δίνει χρώμα στο δέρμα. Η κατάσταση αυτή είναι συχνότερη σε γυναίκες και σε άτομα με σκουρότερο τύπο δέρματος, αλλά μπορεί να επηρεάσει οποιονδήποτε.

Α) Αιτίες και Παράγοντες Κινδύνου:
Έκθεση στον ήλιο: Η παρατεταμένη ή έντονη έκθεση στον ήλιο μπορεί να προκαλέσει μέλασμα, καθώς ο ήλιος πυροδοτεί την παραγωγή μελανίνης.
Ορμονικές αλλαγές: Το μέλασμα είναι συχνό κατά την εγκυμοσύνη (γνωστό ως “μάσκα της εγκυμοσύνης”) ή σε γυναίκες που λαμβάνουν αντισυλληπτικά χάπια, λόγω των αλλαγών στα επίπεδα οιστρογόνων και προγεστερόνης.
Κοσμετικά προϊόντα: Ορισμένα κοσμετικά μπορεί να προκαλέσουν φωτοευαισθησία, δηλαδή μια αυξημένη ευαισθησία στον ήλιο, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε μέλασμα.
Γενετικοί παράγοντες: Μπορεί επίσης να υπάρχει γενετική προδιάθεση για την εμφάνιση μελάσματος.

Β) Συμπτώματα:
Σκούρες, ασύμμετρες κηλίδες συνήθως στο πρόσωπο, ειδικά στα μάγουλα, τη μύτη, το μέτωπο, το άνω χείλος και το πηγούνι.
Οι κηλίδες είναι χωρίς πόνο ή κνησμό.

Δερματολογικές θεραπείες: Διάφορες δερματολογικές θεραπείες, όπως οι χημικές
απολεπίσεις, τα laser και οι φωτοθεραπείες και το dermapen 4 μπορούν να βελτιώσουν την εμφάνιση του μελάσματος.
Αντηλιακή Προστασία: Η χρήση αντηλιακού με υψηλό δείκτη προστασίας (SPF 30 και άνω) καθημερινά είναι ουσιώδης για την πρόληψη και την αντιμετώπιση του μελάσματος. Η εφαρμογή πρέπει να γίνεται κάθε δυο ώρες όταν εκτίθεστε στον ήλιο.
Τοπικές Κρέμες: Οι κρέμες που περιέχουν υδροκινόνη, τρετινοΐνη, κορτιζόνη, αζελαΐκό οξύ ή άλλα αποχρωματιστικά συστατικά μπορούν να βοηθήσουν στην αντιμετώπιση των κηλίδων μελάσματος. Αυτές πρέπει να εφαρμόζονται σύμφωνα με τις οδηγίες ενός δερματολόγου.

Γ) Θεραπεία και πρόληψη: Μείωση της έκθεσης στον ήλιο, χρήση αντιηλιακών SPF 50 και αποφυγή της χρήσης κοσμετικών προϊόντων που μπορεί να ερεθίζουν το δέρμα μπορούν να βοηθήσουν.

Είναι σημαντικό να συμβουλευτείτε έναν δερματολόγο για συμβουλές και κατευθυντήριες γραμμές θεραπείας, ειδικά αν οι κηλίδες αλλάζουν σε μέγεθος, σχήμα ή χρώμα.

 

Οι μυρμηγκιές, γνωστές και ως μυρμηκίες, είναι καλοήθεις υπερπλασίες του δέρματος που προκαλούνται από τον ιό των ανθρωπίνων θηλωμάτων (Human Papilloma Virus – HPV). Υπάρχουν πάνω από 70 είδη HPV ιών που έχουν συνδεθεί με τις μυρμηγκιές, και κάθε τύπος είναι υπεύθυνος για την εμφάνιση μυρμηγκιών σε συγκεκριμένα σημεία του σώματος. Αυτές οι βλάβες είναι ιδιαίτερα μεταδοτικές και μπορεί να είναι επώδυνες, παρόλο που είναι καλοήθεις.
Η λοίμωξη από HPV που προκαλεί τις μυρμηγκιές συμβαίνει όταν ο ιός εισέρχεται στο ανώτερο στρώμα του δέρματος, συνήθως μέσω ενός μικροσκοπικού τραυματισμού, προκαλώντας την ταχεία ανάπτυξη των κυττάρων στο εξωτερικό στρώμα του δέρματος. Οι μυρμηγκιές μπορούν να εμφανιστούν σε διάφορα μέρη του σώματος, όπως στο κούτελο, στα μάγουλα, στα χέρια, στα πόδια, ή στην περιοχή των γεννητικών οργάνων
Η θεραπεία των μυρμηγκιών μπορεί να περιλαμβάνει διάφορες μεθόδους, όπως τη χρήση λέιζερ. Η Laser θεραπεία είναι μια από τις αποτελεσματικές μεθόδους για να αντιμετωπιστούν οριστικά οι μυρμηγκιές και να μπλοκάρει η εξάπλωσή τους. Η αποφυγή δερματικής επαφής με μυρμηκιές άλλου ατόμου και η χρήση ατομικής πετσέτας είναι συνιστώμενα μέτρα πρόληψης.

 

Η σύφιλη είναι ένα σεξουαλικώς μεταδιδόμενο νόσημα που προκαλείται από το βακτήριο Treponema pallidum. Η εμφάνιση της σύφιλης διακρίνεται σε τρία κύρια στάδια, τα οποία έχουν διαφορετικά δερματολογικά συμπτώματα:

Πρωτογενής Σύφιλη: Αυτό το στάδιο συνήθως εμφανίζεται με ένα συφιλιδικό έλκος. Πρόκειται για ένα ανώδυνο, χωρίς φαγούρα, δερματικό έλκος που μπορεί να εμφανιστεί στα γεννητικά όργανα, το στόμα, ή τον πρωκτό.

Δευτερογενής Σύφιλη: Χαρακτηρίζεται από ένα διάχυτο εξάνθημα που συχνά προσβάλλει τις παλάμες των χεριών και τα πέλματα των ποδιών. Τα εξανθήματα μπορεί να είναι πολύμορφα και να εμφανιστούν στον κορμό και άλλα μέρη του σώματος.

Τριτογενής Σύφιλη: Αυτό το στάδιο μπορεί να εμφανιστεί χρόνια μετά την αρχική μόλυνση και μπορεί να προκαλέσει σοβαρές βλάβες στο νευρικό σύστημα, την καρδιά, το δέρμα και άλλα όργανα. Στο δέρμα, μπορεί να εκδηλωθεί με κομμίωμα, ένα είδος βλάβης που μοιάζει με όγκο.

Η θεραπεία της σύφιλης συνήθως περιλαμβάνει αντιβιοτικά, και η έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία είναι κρίσιμη για την αποτροπή μακροχρόνιων επιπλοκών

Οι δερματικές αλλεργίες είναι κοινές παθήσεις που εμφανίζονται με διάφορες μορφές στο δέρμα, όπως κνησμός, ερυθρότητα, και εξάνθημα. Ανάλογα με τον τύπο και τη σοβαρότητα, οι αλλεργίες μπορεί να εκδηλώνονται με διάφορους τρόπους και έχουν διαφορετικές αιτίες. Οι πιο κοινοί τύποι δερματικών αλλεργιών περιλαμβάνουν:

i. Φωτοαλλεργική Δερματίτιδα: Εμφανίζεται μετά από πολλαπλές εκθέσεις στον ήλιο, σε αντίθεση με τη φωτοτοξική δερματίτιδα, που μπορεί να εμφανιστεί από την πρώτη επαφή με την υπεριώδη ακτινοβολία.

ii. Κνίδωση: Χαρακτηρίζεται από αιφνίδιο κνησμό και μπορεί να εμφανιστεί οπουδήποτε στο σώμα.

iii. Αλλεργική Δερματίτιδα εξ Επαφής: Αναπτύσσεται στα σημεία του δέρματος που έρχονται σε επαφή με διάφορα υλικά, όπως κοσμήματα, καλλυντικά, βαφές, κ.ά.

Οι αιτίες των αλλεργιών δεν είναι πάντα σαφείς, αλλά πολλοί άνθρωποι με αλλεργίες έχουν οικογενειακό ιστορικό αλλεργιών ή σχετικές παθήσεις όπως άσθμα ή έκζεμα.

 

Η λεύκη είναι μια μακροχρόνια δερματική πάθηση που χαρακτηρίζεται από κηλίδες του δέρματος που χάνουν τη χρωστική τους ουσία. Οι κηλίδες του δέρματος που προσβάλλονται γίνονται λευκές και συνήθως έχουν έντονα περιθώρια. Οι τρίχες του δέρματος μπορεί επίσης να γίνουν λευκές. Το εσωτερικό του στόματος και της μύτης μπορεί επίσης να εμπλέκεται. Συνήθως, επηρεάζονται και οι δύο πλευρές του σώματος. Συχνά οι κηλίδες ξεκινούν σε περιοχές του δέρματος που εκτίθενται στον ήλιο. Είναι πιο αισθητή σε άτομα με σκούρο δέρμα. Η λεύκη μπορεί να οδηγήσει σε ψυχολογικό στρες και οι πάσχοντες μπορεί να στιγματιστούν.

Η αιτία της λεύκης είναι συνήθως άγνωστη. Πιστεύεται ότι οφείλεται σε γενετική ευαισθησία που πυροδοτείται από έναν περιβαλλοντικό παράγοντα, έτσι ώστε να εκδηλωθεί μια αυτοάνοση ασθένεια. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την καταστροφή των μελανινοκυττάρων του δέρματος. Οι παράγοντες κινδύνου περιλαμβάνουν οικογενειακό ιστορικό της πάθησης ή άλλων αυτοάνοσων νοσημάτων, όπως ο υπερθυρεοειδισμός, η γυροειδής αλωπεκία και η παθολογική αναιμία. Δεν είναι μεταδοτική. Η διάγνωση μπορεί να επιβεβαιωθεί με βιοψία ιστού αλλά κυρίων γίνεται κλινικά.

Δεν υπάρχει γνωστή θεραπεία για τη λεύκη. Για όσους έχουν ανοιχτόχρωμο δέρμα, συνήθως συνιστάται αντηλιακό και μακιγιάζ. Άλλες θεραπευτικές επιλογές μπορεί να περιλαμβάνουν στεροειδείς κρέμες ή φωτοθεραπεία για να σκουρύνουν τα ανοιχτόχρωμα σημεία. Εναλλακτικά, μπορεί να δοκιμαστούν προσπάθειες για τον φωτισμό του μη προσβεβλημένου δέρματος, όπως με υδροκινόνη. Σε ορισμένες περιπτώσεις διατίθενται επίσης ορισμένες χειρουργικές επιλογές. Η συμβουλευτική για την παροχή συναισθηματικής υποστήριξης μπορεί να είναι χρήσιμη.

Παγκοσμίως, περίπου το 1% των ανθρώπων πάσχουν από λεύκη. Οι άνδρες και οι γυναίκες επηρεάζονται εξίσου. Περίπου οι μισοί άνθρωποι αναπτύσσουν την πάθηση πριν από την ηλικία των 20 ετών και οι περισσότεροι την αναπτύσσουν πριν από τα 40 έτη.

Η μολυσματική τέρμινθος είναι μια δερματική λοίμωξη που προκαλείται από έναν τύπο ιού της ευλογιάς. Χαρακτηρίζεται από την εμφάνιση μικρών, συνήθως ανώδυνων, ανυψωμένων, μαργαριταρένιων εξογκωμάτων ή αλλοιώσεων στο δέρμα. Αυτά τα εξογκώματα μπορεί να είναι σαρκώδους χρώματος, λευκά ή ροζ και συχνά έχουν ένα λακκάκι ή ένα λάκκο στο κέντρο.

Τα βασικά σημεία σχετικά με τη μολυσματικη τερμινθο περιλαμβάνουν:

Μετάδοση: Ο ιός είναι εξαιρετικά μεταδοτικός και μπορεί να μεταδοθεί μέσω της άμεσης επαφής με ένα μολυσμένο άτομο ή μέσω της επαφής με μολυσμένα αντικείμενα, όπως πετσέτες ή ρούχα. Είναι συχνός μεταξύ παιδιών, σεξουαλικά ενεργών ενηλίκων και ατόμων με εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα.

Συμπτώματα: Το κύριο σύμπτωμα είναι η εμφάνιση μικρών, θολωτών εξογκωμάτων στο δέρμα. Μπορούν να εμφανιστούν μεμονωμένα ή σε ομάδες, συχνά στην περιοχή των γεννητικών οργάνων, στους μηρούς, στην κοιλιά και στο πρόσωπο στα παιδιά. Στους ενήλικες, οι βλάβες αυτές εντοπίζονται συχνά στην περιοχή των γεννητικών οργάνων και θεωρούνται σεξουαλικά μεταδιδόμενη λοίμωξη.

Διάρκεια: Οι βλάβες μπορεί να επιμένουν από μερικούς μήνες έως μερικά χρόνια. Τελικά εξαφανίζονται χωρίς να αφήνουν ουλές, εκτός εάν ερεθιστούν ή μολυνθούν από βακτήρια.

Θεραπεία: Σε πολλές περιπτώσεις, η θεραπεία μπορεί να μην είναι απαραίτητη, καθώς τα εξογκώματα συνήθως υποχωρούν μόνα τους. Ωστόσο, για αισθητικούς λόγους ή για να αποφευχθεί η εξάπλωση του ιού, οι θεραπείες μπορεί να περιλαμβάνουν τοπικές θεραπείες, αφαίρεση με λαβίδα, κρυοθεραπεία (κατάψυξη των βλαβών), απόξεση (χειρουργική απόξεση) και θεραπεία με λέιζερ.

Πρόληψη: Η καλή προσωπική υγιεινή και η αποφυγή της άμεσης επαφής με τις βλάβες μπορούν να βοηθήσουν στην πρόληψη της εξάπλωσης του ιού. Στους σεξουαλικά ενεργούς ενήλικες, η χρήση προφυλακτικού μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο μετάδοσης, αλλά δεν θα τον αποτρέψει πλήρως, καθώς ο ιός μπορεί να υπάρχει στο δέρμα που δεν καλύπτεται από προφυλακτικό.

 

Ατοπική Δερματίτιδα – Έκζεμα: Χρόνια, κνησμώδης, φλεγμονώδης νόσος του δέρματος, συνηθέστερη στην παιδική ηλικία, με πορεία με εξάρσεις και υφέσεις.

Κριτικές ασθενών μας

”Άριστος επιστήμονας, εξαιρετικό επίπεδο γνώσεων! Προσιτός, τον εμπιστεύομαι απόλυτα!”

ntina kotanidou

Review From Google
”Εξαιρετικός επιστήμονας, και άνθρωπος με γνώση του αντικειμένου του και αποτελέσματα σε ότι μου έχει κάνει. Σας ευχαριστώ πολύ”

Chrisanthos Kaimenakis

Review From Google
”Εξαιρετικός γιατρός και άνθρωπος με μεγάλο εύρος γνώσεων και εξειδίκευση τόσο στη δερματοχειρουργική όσο και στην αισθητική ιατρική.”

Eirini Kokolaki

Review From Google
”Called same day and immediately helped me to see him for consultation. Very kind and knowledgeable. Speaks good English. Thank you.”

Eteri Gaia

Review From Google

Κλείστε ραντεβού

Συμπληρώστε την παρακάτω φόρμα επικοινωνίας.

    Σύγχρονο Δερματολογικό Ιατρείο με σκοπό την παροχή Κλινικών και Αισθητικών Υπηρεσιών.

    Email: info@mediderma.gr
    Θεσσαλονίκη: +(30) 2310252733
    Βέροια: +(30) 2331022590